D.T.V.Rijswijk

Door Training Verkregen

Fred

Naam : Fred

Naam hond : Baruch

Certificaat : EG (=elementaire gehoorzaamheid), daarna EG1, nu bezig met VZH (=Verkeers

 Zekere Hond)

Een stukje geschiedenis…

Op mijn 6e verjaardag kreeg ik van mijn moeder een keeshondje die we Whiskey hebben genoemd. Hij zou volgens de verkoper, die de hondjes op de markt uit een bakfiets verkocht, een dwergkeesje moeten zijn. Al na enkele maanden bleek dat dat ‘dwerg’ wel weggehaald kon worden. Whiskey groeide en groeide en kreeg het formaat en uiterlijk van een Samojeed. Zowel het ‘dwerg’ als het ‘kees’ gedeelte klopte dus niet. Whiskey was een geweldige hond die voor niets of niemand bang was en ongelooflijk eigenwijs. Hij is 14 jaar geworden en uiteindelijk van ouderdom overleden. Zonder hond kon ik niet leven dus werden er na korte tijd niet 1 maar 2 honden gekocht. 2 zusjes, nu echte Keesjes, die beiden oud zijn geworden. Toen kwam er een periode zonder hond(en) maar het bloed, of eigenlijk de hondenharen, kroop waar het niet gaan kon. Huisdieren in de vorm van katten waren er wel, 7 om precies te zijn. 

In 2001 leerde ik mijn vrouw kennen die de bazin was over poedel Teddy. Nou ja, bazin… Ik heb zelden zo’n slimme hond meegemaakt! Teddy is 15 jaar geworden en van ouderdom overleden.

Het heden…

In 2014 zijn mijn vrouw en ik op speurtocht gegaan naar een hond die qua karakter bij ons zou passen. We hebben beiden een lichte voorkeur voor een hond met een spitse snuit en lang haar en dat moest dan gekoppeld worden met een vriendelijk karakter. Al zoekend zijn we toen uitgekomen op een Schotse collie van de Amerikaanse lijn, beter bekend als Lassie voor velen. Hij heeft een echte Schotse naam gekregen, MacBeth, in het dagelijkse gebruik afgekort tot Mac. In zijn heel jonge jaren werd dat dus little Mac en later big Mac 🙂

Met hem hebben we van de puppy cursus tot en met SHH (Sociale Huis Hond) diploma’s gehaald en nog even geroken aan ‘behendigheid’. Omdat de Amerikaanse lijn collie groter is dan de kleinere en heel dikbehaarde Engelse lijn, was hij voor de behendigheid toch te lomp en daardoor te traag. Daarbij kwam dat als meneer geen zin had om te springen of over de kattenloop te rennen hij ook met geen mogelijkheid daartoe te bewegen was. Hij was daarmee zo ongeveer net zo eigenwijs als mijn eerste hond waarmee de kring weer aardig rond was.

Langzaam groeide de wens om een maatje voor Mac te vinden en een hond waarmee we verder konden komen in de africhting. En toen kwam Baruch, een Oudduitse herder in ons leven. Hij is geboren als Brunn, het B nest van de fokker, maar we vonden een Joodse naam die ‘de gezegende’ betekent meer toepasselijk voor een Duitse herder ;-). Omdat Baruch eind november was geboren en we eind maart van het daaropvolgende jaar pas terecht konden bij een van de lokale hondenscholen, was hij al bijna 4 maanden voordat we met het echte trainingswerk begonnen. Ondanks dat we zelf al het nodige hadden gedaan om hem op te voeden is het jammer dat we niet eerder op een betere manier met mijn en zijn training konden beginnen. Daarbij komt dat ik al vrij snel de indruk had dat deze hondenschool niet goed aansloot bij onze wensen. Twee cursussen verder en een goed gesprek met de eigenaar van de hondenschool leverde vervolgens het adres op van DTV in Rijswijk. Na op een dinsdagavond de sfeer te hebben geproefd en een gesprek met de nestor van de club, Henk, te hebben gehad besloten we om hier verder te gaan met mijn en Baruch’s training. Inmiddels heeft Baruch een EG1 diploma behaald en zijn we bezig met de training voor VZH om hopelijk daarna de IGP africhting in te gaan. Als Baruch en ik over de noodzakelijke capaciteiten beschikken hopen we hier ver in te komen…